Öz Türkçe kökenli isimler
Cinsiyete göre gözat
Türkçe "ışık" ve "ay" birleşimidir; ışıklı ay gibi parlak ve aydınlatıcı kimse anlamını taşır.
Türkçe "ışık" ve "han" birleşimidir; ışığın önderi, aydınlığın lideri anlamını taşır.
Türkçe "ışık" ve "kan" (soy) birleşimidir; aydınlık soy ve ışık nesli anlamını taşır.
Türkçe kökenlidir; ışıldayan ve parlayan kimse anlamını taşır; içten gelen bir aydınlığı simgeler.
Türkçe kökenlidir; ışıldayan ve aydınlık yer anlamını taşır; enerji ve ışık kaynağını simgeler.
Türkçe kökenlidir; ışık saçan ve parıldayan kimse anlamını taşır; aktif ışıma ve canlı parlaklığı simgeler.
Türkçe "ışıl" ve "ay" birleşimidir; ışıldayan ay gibi zarif ve aydınlatıcı kimse anlamını taşır.
Türkçe kökenlidir; parıltı ve anlık ışık akışı anlamını taşır; canlı ve dinamik parlaklığı simgeler.
Türkçe kökenlidir; ışın ve ışık hüzmesi anlamını taşır; odaklanmış, net ve güçlü ışığı simgeler.
Türkçe "ışın" ve "ay" birleşimidir; ışın gibi parlayan ay anlamını taşır; hem narin hem de ışıklı bir kimseyi simgeler.
Türkçe kökenlidir; ışınla ilgili ve ışık gibi anlamını taşır; ince ve keskin bir aydınlığı simgeler.
Türkçe "ışın" ve "su" birleşimidir; ışın gibi parlayan su gibi saf ve akıcı kimse anlamını taşır.
Türkçe kökenlidir; aydınlatan ve ışık veren kimse anlamını taşır.
Türkçe "ismi" ve "can" birleşimidir; can gibi değerli isim, adını ve canını bir tutan kimse anlamını taşır.
Türkçe "ismi" ve "gül" birleşimidir; gül gibi güzel isim, adı tatlı ve güzel olan kimse anlamını taşır.
Türkçe "ismi" ve "han" birleşimidir; büyük ve saygın isim, adı han gibi ululanan kimse anlamını taşır. Osmanlı saray kültüründe kullanı
Türkçe "ismi" ve "naz" birleşimidir; nazlı isim, adı naz ve letafet taşıyan kimse anlamını taşır.
Türkçe "ismi" ve "nur" birleşimidir; aydınlık isim, adı nur gibi parlayan ve aydınlatan kimse anlamını taşır.
Türkçe "iz" ve "-el" birleşimidir; güzel izler bırakan, özgün ve seçkin kimse anlamını taşır.
Türkçe "iz" ve "gül" birleşimidir; gül gibi güzel izler bırakan, kokusuyla hatırda kalan kimse anlamını taşır.
Türkçe "iz" ve "gün" birleşimidir; güneş gibi iz bırakan, günün aydınlığında yolunu bulan kimse anlamını taşır.
Eski Türkçe "kağan" kökenlidir; han, hükümdar, büyük yönetici anlamını taşır. Türk devlet geleneğinin en yüce unvanıdır.
Arapça kökenli Türkçe "kadife" sözcüğünden gelir; kadife kumaş gibi yumuşak, pürüzsüz ve değerli kimse anlamını taşır.
Arapça-Türkçe "kadri" (değer) ve "han" birleşimidir; değerli ve saygın han, kadrini bilen büyük lider anlamını taşır.
Eski Türkçe kökenli bu isim, hükümdar ve büyük hâkim anlamını taşır; Türk devlet geleneğinin en yüce unvanıdır.
Türkçe kökenli bu isim, kuş kanadı anlamını taşır; özgürlük, yükseliş ve sınırsızlığın simgesidir.
Eski Türkçe "kan" (soy) ve "demir" birleşimidir; soyu demir gibi güçlü, kalıcı ve sağlam kimse anlamını taşır.
Eski Türkçe "kan" (soy) ve "su" birleşimidir; soyun ve yaşamın özünü bir arada taşıyan, canlılık ve köklülük simgesi anlamını taşır.
Türkçe kökenli bu isim, Dede Korkut destanlarının cesur kahramanı Kanturalı'nın adıdır; güçlü ve yiğit kimse anlamını taşır.
Türkçe-Arapça kökenli bu isim, güzel kokulu karanfil çiçeği anlamını taşır; aşk, güzellik ve zarafetin simgesidir.
Türkçe kökenli bu isim, karı yararak baharın ilk haberini getiren kardelen çiçeği anlamını taşır; umut ve direncin simgesidir.
Türkçe kökenli bu isim, kartal anlamını taşır; güçlü, özgür ve yüksek uçan büyük yırtıcı kuşun simgesidir.
Türkçe kökenli bu isim, kaya anlamını taşır; sağlam, güçlü ve kalıcı kimsenin simgesidir.
Eski Türkçe "kay" (kaya, güçlü) ve "han" birleşimidir; Kayı boyunun hanı, güçlü ve köklü hükümdar anlamını taşır.
Eski Türkçe "kayra" (lütuf, ihsan) kökenlidir; büyükten gelen iyilik, lütuf ve ihsan anlamını taşır.
Türkçe-Farsça kökenli bu isim, eşsiz hanım ve biricik bayan anlamını taşır; sadeliği ve özgünlüğü simgeler.