Öz Türkçe kökenli isimler
Cinsiyete göre gözat
Türkçe "gün" ve "su" birleşimidir; güneş suyu gibi berrak, temiz ve aydınlık kimse anlamını taşır.
Türkçe "gün" ve eski Türkçe "tekin" (şehzade) birleşimidir; günün şehzadesi, güneşin prensi anlamını taşır.
Türkçe "gür" ve "ay" birleşimidir; güçlü ay gibi parlak ve güçlü, aydınlık kimse anlamını taşır.
Türkçe "gürbüz" sözcüğünden gelen bu isim; sağlıklı, güçlü, dinç ve sağlam kimse anlamını taşır.
Türkçe "gür" ve "can" birleşimidir; güçlü can, canlı ve enerjik, coşkulu ruh anlamını taşır.
Türkçe "gür" ve "han" (büyük önder) birleşimidir; güçlü han, coşkulu büyük önder anlamını taşır.
Türkçe "gür" ve "kan" birleşimidir; güçlü kan ve sağlam soydan gelen, enerjik ve güçlü kimse anlamını taşır.
Türkçe "gür" ve "sel" birleşimidir; güçlü sel gibi coşkun, enerjik ve durdurulamaz kimse anlamını taşır.
Türkçe "gür" ve "şen" (neşeli) birleşimidir; güçlü ve şen, coşkulu ve neşeli kimse anlamını taşır.
Türkçe gür ve sen birleşimidir; sen güçlüsün, sen gürsün anlamında güçlü ve enerjik kimse anlamını taşır.
Türkçe "güven" sözcüğünden gelen bu isim; güvenilir, inanılır ve sözünün eri kimse anlamını taşır.
Türkçe "güven" kökünden türetilen bu isim; güven ve cesaret, kendine güvenen kimse anlamını taşır.
Eski Türkçe "kagan/hagan" kökenli bu isim, en büyük han, Türk'ün hükümdarı anlamını taşır; güçlü ve lider kimse demektir.
Türkçe "hak" ve "tan" (şafak) birleşimidir; hakkın şafağı, adaletin doğuşunu simgeleyen kimse anlamını taşır.
Türkçe kökenlidir; Volga nehrinin Türkçe adı olan İdil'e atıfla; büyük ve güçlü nehir gibi özgür kimse anlamını taşır.
Türkçe kökenli bu isim "aya benzeyen, ay gibi güzel ve parlak" anlamını taşır.
Türkçe kökenli bu isim "ay ışığı gibi parlak, ay kadar güzel" anlamını taşır.
Türkçe kökenli bu isim "devletin parsı, ülkenin koruyucu güçlü aslanı" anlamını taşır.
Eski Türkçe "il" (ülke) ve "bay" (bey, saygın) birleşimidir; ülkenin beyi, ilin saygın efendisi anlamını taşır.
Türkçe "il" (ülke) ve "bek/bey" (bey, lider) sözcüklerinden oluşan bu isim "devletin beyi" anlamını taşır.
Eski Türkçe "il" (ülke) ve "bey" (önder) birleşimidir; ilin beyi, boyun önderi, ülkenin efendisi anlamını taşır.
Türkçe "il" (ülke) ve "bilge" (bilge, hikmet sahibi) sözcüklerinden oluşur; "devletin bilgesi" anlamındadır.
Türkçe "il" (ülke, halk) ve "can" (ruh, can) sözcüklerinden oluşur; "milletin canı, halkın ruhu" demektir.
Eski Türkçe "il" (ülke) ve "dem" (nefes, ses) birleşimidir; ilin nefesi, milletin sesi anlamını taşır.
Türkçe "il" (ülke) ve "demir" sözcüklerinden oluşur; "devlet gibi sağlam, demir gibi güçlü" demektir.
Eski Türkçe "il" (ülke) ve "-den" ekinin birleşimidir; yurttan gelen, ana topraklardan beslenen, milli ruhu taşıyan kimse anlamını taşır.
Türkçe "il" (ülke) ve "deniz" sözcüklerinden oluşur; "ülke kadar geniş, deniz kadar derin" anlamındadır.
Türkçe/Azerbaycan kökenlidir; hızlı ve cesur saldırı anlamını taşır; atik, cesur ve hızlı kimse demektir.
Türkçe kökenlidir; Ilgaz Dağı'na atıfla güçlü, sarp ve köklü anlamını taşır; dağ gibi sağlam kimse demektir.
Türkçe kökenlidir; uzakta görünen serap ve ılık buhar anlamını taşır; hem gizemli hem sıcak bir ruhu simgeler.
Türkçe kökenlidir; ılgın ağacı gibi zorlu koşullarda bile kök salan, dayanıklı ve ılık kimse anlamını taşır.
Türkçe "il" (ülke, halk) ve "gül" sözcüklerinden oluşur; "milletin gülü, halkın sevgilisi" anlamındadır.
Eski Türkçe "il" (ülke) ve "gün" (güneş) birleşimidir; ülkenin güneşi, ilin aydınlatıcı ve ısıtıcı yıldızı anlamını taşır.
Eski Türkçe "il" (boylar birliği) ve "han" (hükümdar) birleşimidir; boylar birliğinin hanı, ülkenin hükümdarı anlamını taşır.
Eski Türkçe "il" (ülke) ve "kan" (soy) birleşimidir; ilin kanı, boyun soyu, millî özden gelen kimse anlamını taşır.
Türkçe "ilk" ve "ay" birleşimidir; ilk doğan ay gibi taze, umut verici ve parlak kimse anlamını taşır.