Öztürkçe İsimler kategorisinin erkek isimleri.
Türkçe "il" (ülke) ve "bek/bey" (bey, lider) sözcüklerinden oluşan bu isim "devletin beyi" anlamını taşır.
Eski Türkçe "il" (ülke) ve "bey" (önder) birleşimidir; ilin beyi, boyun önderi, ülkenin efendisi anlamını taşır.
Türkçe "il" (ülke, halk) ve "can" (ruh, can) sözcüklerinden oluşur; "milletin canı, halkın ruhu" demektir.
Eski Türkçe "il" (ülke) ve "dem" (nefes, ses) birleşimidir; ilin nefesi, milletin sesi anlamını taşır.
Türkçe "il" (ülke) ve "demir" sözcüklerinden oluşur; "devlet gibi sağlam, demir gibi güçlü" demektir.
Türkçe/Azerbaycan kökenlidir; hızlı ve cesur saldırı anlamını taşır; atik, cesur ve hızlı kimse demektir.
Eski Türkçe "il" (boylar birliği) ve "han" (hükümdar) birleşimidir; boylar birliğinin hanı, ülkenin hükümdarı anlamını taşır.
Eski Türkçe "il" (ülke) ve "kan" (soy) birleşimidir; ilin kanı, boyun soyu, millî özden gelen kimse anlamını taşır.
Türkçe "ilke" ve "han" birleşimidir; ilkelerin hanı, değerlerine göre yöneten adil ve güçlü lider anlamını taşır.
Türkçe "ilk" ve "er" (yiğit) birleşimidir; ilk yiğit, öncü kahraman, topluluğun önüne geçen ilk er anlamını taşır.
Türkçe "il" (ülke) ve "pars" (pars, leopar) sözcüklerinden oluşur; "ülkenin parsı" anlamındadır.
Eski Türkçe "il" (ülke) ve "tan" (şafak) birleşimidir; ilin şafağı, ülkenin aydınlanma anını temsil eden, yeni gün müjdecisi anlamını taşır.
Eski Türkçe "il" (ülke) ve "tay" (at yavrusu) birleşimidir; ilin tayı gibi özgür, hızlı ve güçlü kimse anlamını taşır.
Eski Türkçe "il" (ülke) ve "tekin" (soylu prens) birleşimidir; ilin soylusu, ülkenin şehzadesi, soylu ve saygın kimse anlamını taşır.
Eski Türkçe "il" (dağılmış boylar) ve "teriş" (toplayan) birleşimidir; dağılan boyları bir araya toplayan, ülkeyi yeniden kuran anlamın
Eski Türkçe "il" (ülke) ve "van" (taraf, yan) birleşimidir; ilin yanında duran, ülkenin safında olan, millî dayanışma simgesi anlamını
Türkçe-Macarca kökenli bu isim, sevgi ve şiir anlamını taşır; hem Türk hem Macar kültüründe önem taşıyan köklü bir isimdir.
Türkçe "er" (yiğit, savaşçı) kökünden türeyen bu isim "yiğit, cesur" anlamını taşır.
Türkçe "ışık" ve "ay" birleşimidir; ışıklı ay gibi parlak ve aydınlatıcı kimse anlamını taşır.
Türkçe "ışık" ve "han" birleşimidir; ışığın önderi, aydınlığın lideri anlamını taşır.
Türkçe "ışık" ve "kan" (soy) birleşimidir; aydınlık soy ve ışık nesli anlamını taşır.
Türkçe kökenlidir; ışıldayan ve aydınlık yer anlamını taşır; enerji ve ışık kaynağını simgeler.
Eski Türkçe "kağan" kökenlidir; han, hükümdar, büyük yönetici anlamını taşır. Türk devlet geleneğinin en yüce unvanıdır.
Arapça-Türkçe "kadri" (değer) ve "han" birleşimidir; değerli ve saygın han, kadrini bilen büyük lider anlamını taşır.
Eski Türkçe kökenli bu isim, hükümdar ve büyük hâkim anlamını taşır; Türk devlet geleneğinin en yüce unvanıdır.
Türkçe kökenli bu isim, kuş kanadı anlamını taşır; özgürlük, yükseliş ve sınırsızlığın simgesidir.
Eski Türkçe "kan" (soy) ve "demir" birleşimidir; soyu demir gibi güçlü, kalıcı ve sağlam kimse anlamını taşır.
Eski Türkçe "kan" (soy) ve "su" birleşimidir; soyun ve yaşamın özünü bir arada taşıyan, canlılık ve köklülük simgesi anlamını taşır.
Türkçe kökenli bu isim, Dede Korkut destanlarının cesur kahramanı Kanturalı'nın adıdır; güçlü ve yiğit kimse anlamını taşır.
Türkçe kökenli bu isim, kartal anlamını taşır; güçlü, özgür ve yüksek uçan büyük yırtıcı kuşun simgesidir.
Türkçe kökenli bu isim, kaya anlamını taşır; sağlam, güçlü ve kalıcı kimsenin simgesidir.
Eski Türkçe "kay" (kaya, güçlü) ve "han" birleşimidir; Kayı boyunun hanı, güçlü ve köklü hükümdar anlamını taşır.
Eski Türkçe "kayra" (lütuf, ihsan) kökenlidir; büyükten gelen iyilik, lütuf ve ihsan anlamını taşır.
Türkçe "kök" ve "san" birleşimidir; köklü şanı ve asil geçmişi olan kimse anlamını taşır.
Türkçe kökenli bu isim, köklü ve mavi gibi özgür kimse anlamını taşır.
Türkçe "kök" ve "su" birleşimidir; köklerin suyu gibi hayat veren ve besleyen kimse anlamını taşır.